ਨੱਕ ਕੰਨ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿੰਨਾਏ
ਬੁੱਲ ਨੀ ਮੈਂ ਆਪ ਵਿੰਨ ਲਏ

ਦੱਸ ਚੁੰਨੀ ਕਿਸ ਕੰਨੀਓਂ ਹੀਣੀ
ਪੱਗੇ ਨੀ ਗ਼ਰੂਰ ਪਿੱਟੀਏ

ਝੱਟ ਵੀਹਣੀ ਵਿੱਚ ਵੰਗਾਂ ਛਣਕਾ
ਨੀ ਖੁੱਲੇ ਅੱਖ ਚੇਤਰ ਦੀ

ਅਸੀਂ ਭੁੱਲਕੇ ਵੀ ਸੀ ਨਈਓਂ ਕੀਤੀ
ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਦਿਲ ਟੁੱਟਿਆ

ਮਾਏ ਸਰਿਓਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਕਢਾਦੇ
ਮਿੱਟੀ ਰੰਗੀ ਚਾਦਰ ਤੇ

ਮਨਾ ਮੂੰਹੀਂ ਅੱਗ ਔਂਤਰੀ ਖਰੀਦੀ
ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਫੇਰ ਠਰੇ ਦੇ ਠਰੇ

ਪੀੜਾਂ ਚੁਣਾਂ ਪਿਆ ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰੋਂ
ਹਾਸਿਆਂ ਦੀ ਝੋਲ ਬੰਨਕੇ

- ਮੁਸਤਫ਼ਾ ਅਨਵਰ