ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ ਜੋ ਫੱਕਦਾ ਸਾੜ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ
ਕੱਖ ਨਈ ਸਕਣਾ ਓਸ ਵਿਗਾੜ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ
ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਰਾਤ ਮਗਰ ਵੀ ਸੂਰਜ ਏ
ਆਕੇ ਰਹਿਣਾ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ
ਹੁਣ ਇਹ ਚੁੱਪ ਨਈ ਚਿੰਬੜੀ ਰਹਿਣੀ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਹੁਣ ਫਿਰ ਤੂੰ ਨਾ ਝੁੱਗਾ ਤਾੜ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ
ਓਸ ਤਬੀਅਤ ਵੇਖੀ ਚੇਤਰ ਪੋਹ ਵਰਗੀ
ਹਾਲੇ ਤੱਕਿਆ ਨਈ ਉਸ ਹਾੜ੍ਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ
ਜੱਟਾ ਹਿੰਮਤ ਕਰ ਤੂੰ ਮਾੜਾ ਮਰਦਾ ਏਂ
ਊਠਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿੱਟ ਪਹਾੜ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ
ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਰੜਕੇ ਪਿੱਛਲੀ ਵੰਡ ਦੀ ਲੀਕਰ ਪਈ
ਵਸਦਾ ਘਰ ਨਾ ਫੇਰ ਉਜਾੜ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ
- ਮੁਸਤਫ਼ਾ ਅਨਵਰ
No comments:
Post a Comment